Οι 9 (και βάλε) μεγαλύτεροι Έλληνες σταρ-ηθοποιοί των '80s
Μόνο άντρες και μόνο ηθοποιοί. Υποκλινόμαστε ταπεινά στο βεληνεκές τους

Στάθης Ψάλτης

Στάθης Ψάλτης

Βασικά, καλησπέρα σας. Ξεκινάμε με τον Στάθη Ψάλτη.

Υπάρχουν δύο δεκαετίες ψαλτικής κυριαρχίας στην ιστορία. Αυτή των 00s με τον ίδιον να μεταμφιέζεται από μωρό έως και Τζούλια Αλεξανδράτου (όχι, δεν είναι το ίδιο πια) σε ένα σωρό επιθεωρήσεις, και αυτή των 80s.

Στα 80s που μας απασχολούν εδώ, ο Στάθης ήταν πάντα ο συμπαθής ξερακιανός με τα ανοιχτά λευκά πουκάμισα, ο τίμιος σερβιτόρος, το -όνι από τη λέξη 'κλεφτρόνι', αυτός ο φτωχός που του την έπεφταν χοντρές και αποκρουστικές πλούσιες, ο πειρατής που έβγαινε στα ερτζιανά και έκλαιγε για μια Κούλα.

Το να λείπει από μια τέτοια λίστα ο Ψάλτης, είναι σαν να κάνεις αφιέρωμα στο 'The Cosby Show' και να μην γράψεις για τον Bill Cosby. Ήρωας για το αεικίνητο μαύρο μαλλί, για τα ούτε 60 κιλά του που βρίσκονταν σε μόνιμη ταραχή, την ψιλή φωνή του, το παράπονο, την 80s βασιλεία του.

Αγαπημένη σκηνή: Από το 'Βασικά, καλησπέρα σας' (1982)

Σταμάτης Γαρδέλης

Σταμάτης Γαρδέλης

Η τέλεια φάτσα, ο τέλειος ηθοποιός για να ενσαρκώσει ένα τσογλάνι. Έναν τσόγλανο, καλύτερα. Απ' αυτούς που η φύση έκανε και ωραίους γκόμενους, τρελαμένους με τα μηχανάκια και με 10-15 κορίτσια ταγμένα για πάρτη τους, να κλαίνε από τα μπαλκόνια βλέποντάς τους να μαρσάρουν και να χάνονται.

Ο Σταμάτης Γαρδέλης είναι αυτός που κράδαινε την αλυσίδα σε ένα καφενείο και φώναζε 'Με θυμάσαι ρε πούστη;' στα 'Τσακάλια'. Ο Σταμάτης Γαρδέλης είναι αυτός που κράταγε μια κιθάρα και ήθελε να την ανταλλάξει με μια καρδιά που κρατούσε η Σοφία Αλιμπέρτη στο 'Καμικάζι, αγάπη μου'. Ο Σταμάτης Γαρδέλης είναι το μεγαλύτερο greek καμάκι που σκέφτηκε ο ανθρώπινος νους.

Μέσα σ' όλα, ο Γαρδέλης ήταν ένας εξαιρετικός ηθοποιός. Ουδεμία σχέση είχε με μηχανές μεγάλου κυβισμού, ουδεμία νοσταλγία για τις 'Ρόδες, τσάντες και κοπάνες' αυτού του κόσμου και κανένα απωθημένο σχετικά με τις γυναίκες.

Επιβεβαιωμένα, σφάζονταν αφειδώς στα πόδια του, καμιά 25αριά χρόνια πριν. 

Αγαπημένη σκηνή: Από το 'Καμικάζι, Αγάπη Μου' (1983)

Γιώργος Πετρόχειλος

Γιώργος Πετρόχειλος

Η αλήθεια δεν βρίσκεται στους Sex Pistols, αλλά στο ιστορικό σπάσιμο της μέσης του Γιώργου Πετρόχειλου στην αυλή του σπιτιού και μπροστά στον εμβρόντητο παπά-πατέρα στους 'Χούλιγκανς'.

Γηπεδικός Παναθηναϊκός ο ίδιος, με αυτό το ταλέντο στο χάσιμο του βλέμματος και το αμόκ στο μάτι, ο Γιώργος των 90s πρόλαβε να απογειώσει τη 'Λάμψη΄του Νίκου Φώσκολου και μετά να αφιερωθεί στο θέατρο.

Αγαπημένη σκηνή: Από το 'Hooligans - Κάτω τα Χέρια από τα Νιάτα' (1983)

Στιβ Ντούζος

Στιβ Ντούζος

Αν ο Dwayne 'The Rock' Johnson περνούσε μια βόλτα από ένα σετ του Όμηρου Ευστρατιάδη το 1983, δεν θα τολμούσε να γίνει ηθοποιός. Θα την έβγαζε στην πόρτα στριπτιτζάδικου στο Miami.

Ο αμερικανοθρεμμένος Στιβ, ο iconic Μπίλιας της τριλογίας 'Ρόδα, Τσάντα και Κοπάνα', με την καλοδουλεμένη κοιλιά, το μούσι και το κατσαρό μαλλί-καταδίκη για κάθε φιλόδοξο μακρυμάλλη, έχει διακριθεί και σε ταινίες-σταθμούς όπως η 'Εθνική Παπάδων' (πάλι ως Μπίλιας), αλλά και στις 'Άγριες Πλάκες στα Θρανία'. Ως Καρχαρίας.

Ποτέ πριν και ποτέ ξανά, το child bullying δεν είχε τόση πλάκα.

Είχε τα άντερα (και το σώμα) να κάθεται πάνω σε μπιλιάρδα με σιθρού μαύρη μπλούζα. 'Κοχόνες' λέγεται αυτό.

Αγαπημένη σκηνή: Από το 'Ρόδα, Τσάντα και Κοπάνα' (1982)

Παναγιώτης Σουπιάδης

Παναγιώτης Σουπιάδης

Μα τη Βίνα Ασίκη, ο Παναγιώτης είναι ο πιο υποτιμημένος σταρ πρώτης γραμμής της ελληνικής βιντεοκασέτας. Μπορεί το καλλιτεχνικό του ταβάνι να το έπιασε ως Λόρδαν στο 'Λόρδαν, ο Βάρβαρος', αλλά ο τεράστιος Σουπιάδης ήταν ένα μηχανάκι, που όμοιό του δεν έχουμε δει από την εποχή του Edgar Davids στη Γιουβέντους.

65 ταινίες σε 15 χρόνια. Ρομπότ. Λειτούργησε μνημειωδώς στα 'προγράμματα' "Λάκης στους 'Telecannibals' και "Μίμης στο 'Τσιμπήστε μας κι Αφήστε Μας".

Ο Παναγιώτης πίνει νερό στο όνομα της 80s καριέρας του, δεν αποτάσσεται τίποτα και πρωταγωνιστεί, έστω και άθελά του, σε forum topics των Retromaniax, όπως το δυνατό 'Ψάχνοντας απεγνωσμένα τον Παναγιώτη Σουπιάδη'.

Αγαπημένη σκηνή: Από το 'Κορίτσια για Τσίμπημα' (1985)

Πάνος Μιχαλόπουλος

Πάνος Μιχαλόπουλος

Κοίτα τι γίνεται τώρα με τον Πάνο τον Μιχαλόπουλο. Είναι η ραχοκοκαλιά όχι μόνο αυτού του άρθρου, αλλά και ολόκληρου του star system με την Άση Μπήλιου της εποχής. Όταν ο Γαρδέλης έκανε τον γοητευτικό αλητήριο, ο Μιχαλόπουλος ήταν ο Γοητευτικός Άντρας.

Σε σαφώς πιο απαιτητικούς ρόλους που του ζητούσαν να κάνει τον γιο που κλέβει τον ίδιο του τον πατέρα ή τον έκλειναν ολόγυμνο σε ντουζιέρες ή παραλίες, ο Πάνος ανταποκρίθηκε.

Αν στα 80s ρωτούσες μια γυναίκα τι θέλει από έναν άντρα, θα σου έλεγε τον κακό, τον καλό, τον ωραίο, τον μοιραίο, τον υπερ-αρσενικό, τον υπέρτατο womanizer που χρησιμοποιεί με τέχνη τη λέξη 'μανούλια', Πάνο Μιχαλόπουλο.

Παρά την πλούσια (ειδικά σχετικά με τους υπόλοιπους) καριέρα του μετά τα φλογερά 80s, εμείς ακόμη τον θυμόμαστε πρωταρχικά ως Γιώργο Αναστασόπουλο στα 'Τσακάλια'.

Αγαπημένη σκηνή: Από 'Τα Τσακάλια: Ένα Κοινωνικό Πρόβλημα' (1981)

Άκης Φλωρέντης

Άκης Φλωρέντης

Μεγάλος εργάτης της εποχής που δύσκολα θα έμπαινε σε αυτήν τη λίστα, αν δεν ερχόταν το 1987 και το ρηξικέλευθο 'Κομπιούτερ του Θανάτου'.

Πολλοί το είπαν 'Το ελληνικό Μάτριξ'. Εκεί, ο Πάρης Βελής, ένας φανατικός gamer που έχει βαρεθεί να παίζει τα ίδια και τα ίδια, αποφασίζει να φτιάξει το δικό του παιχνίδι, στο οποίο ο ήρωας είναι ο ίδιος.

Οι πίστες όπως 'Βότκα Μέχρι Θανάτου', 'Αντιμέτωπος με Πανκς', 'Το καλύτερο ανέκδοτο' ακούγονται ως μεγάλες προκλήσεις, αλλά όχι μεγαλύτερες από την απόλυτη, τελική πρόκληση ζωής ή θανάτου. Στην περίπτωση του game over, θα τελείωνε αυτόματα και η ζωή του παίκτη.

Σύλληψη μεταγενέστερου αιώνα.

Αγαπημένη σκηνή: Από 'Το Κομπιούτερ του Θανάτου' (1987)

Μιχάλης Μόσιος

Μιχάλης Μόσιος

Ο Ταμτάκος. Ο άνθρωπος που έκανε τον ίδιο ρόλο σε πάνω από 10 διαφορετικές ταινίες. Ο Will Ferrell των παιδικών μας χρόνων. Ο ηθοποιός που, όπως έγραφε η Espresso σε ένα σχετικό αφιέρωμα πριν λίγους μήνες, έπνιγε τον πόνο του από το διαζύγιο με τη Μαρία Κώνστα κάνοντας τον συμπαθή Ευρωπαίο γύφτο.

Ο Μόσιος ήταν από τους ηθοποιούς που έκανε αδύνατη τη διάκριση χαρακτήρα-ηθοποιού.

Αγαπημένη σκηνή: Από το 'Ο Γυφτοαριστοκράτης' (1987)

Κώστας Τσάκωνας

Κώστας Τσάκωνας

Πριν κάνει τα μαστορέματά του στις θρυλικές ταινίες του είχε ήδη βιογραφικό. Έχοντας φύγει Γερμανία δουλεύοντας σε εργοστάσιο, επέστρεψε στην Ελλάδα και εξακολούθησε να ψάχνει μια δουλειά για να βγάλει τα προς το ζην. Δούλεψε ως υδραυλικός, μπογιατζής, τεντάς, ακόμα και ηλεκτρολόγος.

Ο ίδιος έλεγε: "Εγώ έχω το χάρισμα ότι γεννήθηκα με την φάτσα και τη φωνή του Καραγκιόζη."

Αν τον πετύχαινες τυχαία στο δρόμο την εποχή της 'Μεγάλης Απόφραξης', θα του ζητούσες να ρίξει μια ματιά στο πλυντήριό σου ...και μάλλον θα το έφτιαχνε.

Αγαπημένη σκηνή: Από το 'Μάθε παιδί μου γράμματα' (1981)

Χάριν οικονομίας και απόδοσης δικαιοσύνης, παρουσιάσαμε αναλυτικά τους 10 πιο μεγάλους από τους Μεγάλους. Αυτό δεν σημαίνει ότι ξεχνάμε τιτάνες όπως:

- Ο αείμνηστος, αξεπέραστος και όλων των δεκαετιών, Σωτήρης Μουστάκας

Ο Μάρκος Λεζές με την πρώτη χαίτη-λασπωτήρα που αποδεχτήκαμε κοινωνικά

- Ο μοβόρος Αλμπέρτο Εσκενάζυ

Ο ένας Απόστολος Σουγκλάκος

Ο Νίκος Παπαναστασίου με τα καραμπινάτα ψεύτικα μούσια στον 'Παπα-Σούζα'

Ο Κώστας Μακέδος που γεννήθηκε και πρωταγωνίστησε με ένα σάντουιτς στο χέρι και που, σύμφωνα με το ρεπορτάζ, διατηρεί κατάστημα οπτικών στην Κυψέλη

- Ο Παύλος Ευαγγελόπουλος που αγαπήθηκε βέβαια περισσότερα στα 90s με το 'Ρετιρέ'

Ο Σωτήρης Τζεβελέκος για τις αναρίθμητες φάπες που έχει φάει μπροστά από τον φακό

- Ο ζόρικος Γιώργος Ρήγας που ήταν ο 6ος παίκτης στη 'Ρόδα, Τσάντα και Κοπάνα'

Ο Διονύσης Ξανθός με τον αλησμόνητο 'Γύρο του Θανάτου' που επαναλαμβάνω ότι βραβεύεται φέτος στο Gagarin

- Ο Ηλίας Κακλαμάνης που ήταν εκεί στο 'Θύρα 7: Η Μεγάλη Στιγμή'

- Ο ινστρούκτορας Κώστας Γκουσγκούνης

- O Νίκος Ζιάγκος με τα ωραία looks και

- Ο πανταχού παρών και χρήσιμος Σπύρος Ιωάννου

Τους αγαπάμε και χρωστάμε σε όλους.

ΠΩΣ ΣΟΥ ΦΑΝΗΚΕ;


Θα σου αρέσουν και αυτά